Chicago 2018

In de zomer van 2018 geef ik een workshop op het 11th International Alexander Technique Congress in Chicago, Loyola University. In deze hands-on workshop voor Alexander techniek leraren en derdejaars studenten wil ik een aantal ideeën delen die ik de afgelopen jaren in mijn praktijk heb ontwikkeld. Omdat deze ideeën, hoewel in essentie klein, veelomvattend zijn wil ik op deze pagina een introductie geven.

Hieronder als eerste de workshop omschrijving, daaronder volgt uitleg, toelichting, voorbeelden, referenties…..
Ik zal tot aan het congres in juli 2018 aan deze pagina blijven doorwerken. Vind je het interessant, kom dan vaker terug op deze pagina. Heb je vragen of feedback stuur me gerust een mail.

workshop omschrijving:

Our Tripod Balancing Mechanism

Life informs and inspires us. We need information to construct informed choices and inspiration for these choices to be constructive.
To me, philosopher Peter Slotendijk is a big inspiration. In his book ‘You Must Change Your Life’ he writes about ‘the consistently concrete and discrete project of a global immune design’: “The history of the own that is grasped on too small a scale and the foreign that is treated too badly reaches an end at the moment when a global co-immunity structure is born, ..…“ .
In this workshop we wil, inspired by Slotendijks thinking, look at balance and support. When we allow gravity to be part of ‘the history of our own’ we will stop ‘treating it badly’. We don’t balance ‘top down’ ,but for instance in the ankle, release up from a dynamic of balance in which the forefoot, heel and lower leg fall away from each other (tripod). This dynamic results in three distinct observable qualities in front, behind and underneath the ankle/foot. ‘The tripod’ is natures solution to not interfere with the complementarity of support and movability (co-immunity). Clear thinking about this dynamic and the three qualities will also give you a more integrated understanding why for instance a ‘smile’ is essental to a whispered ah or why we think the wrists towards each other in hands on back of chair.
This workshop will be hands on, aiming for non-doing and a skilled use of the hands. We will work and explore in couples, small groups and in a more classical setting of instruction and examples. We will explore a few simple analogies with every day activities, objects and images, because direction and non-doing are all around us all the time, to inform and inspire us.

toelichting, voorbeelden, referenties….. :

Life informs and inspires us.

Waarom zou je daar willen gaan waar je niet ondersteund bent?
Hoe wonderlijk is het dat juist vrijheid ligt in het in ondersteuning blijven en niet in het je ervan los maken. Ons leven voedt en inspireert. In de wisselwerking van enerzijds de verbondenheid met een constante bron van voeding en anderzijds het geïnspireerd zijn tot het nemen van initiatief (het hebben van intentie en het vrij laten komen van de benodigde energie om deze intentie in zijn werk te zetten) ligt de mogelijkheid tot vrijheid, tot harmonie, tot met gemak en ontspanning bewegen.
Het laatste jaar voel ik me uitgedaagd door het onderzoek van Erik Verlinde, hoogleraar in de theoretische fysica aan de Faculteit der Natuurwetenschappen, Wiskunde en Informatica van de Universiteit van Amsterdam. Ik zijn theorie beschrijft hij de zwaartekracht in termen van quantummechanische informatie, gekoppeld aan inzichten uit de snaartheorie en vertaalt deze naar een beschrijving die geldig is in het ‘echte’ universum.
Informatie in het universum wordt niet graag van zijn plaats gehaald, gebeurd dit wel dan ervaren wij dat als zwaarte. Hierin herken ik sterk wat ik hierboven beschreef. Ik ervaar mijn lichaam als zwaar als ik het (in bewegen) van de plaats haal waar het hoort te zijn, het zijn ondersteuning ontneem. Als ik de informatie (ook terwijl ik vrij ben om te bewegen) niet verstoor ervaar ik geen zwaarte.
Elk deel van ons lichaam heeft zijn eigen richting. Ook in bewegen hoeven al deze afzonderlijke richtingen niet verstoort te worden. Juist als deze richtingen helder en gespecificeerd blijven ten opzichte van elkaar ontstaat een harmonieuze samenwerking binnen het geheel.

We need information to construct informed choices and inspiration for these choices to be constructive.

Hieronder een schema waarin een resultaat is weergegeven van een onderzoek van de Russische wetenschappers Olga en Nicolay Bogatyrev en hun Britse collega Julian Vincent. Het geeft aan hoe in biologische techniek, in tegenstelling tot menselijke techniek, informatie (onder andere meten, regelen, aanpassingsvermogen) een grote rol speelt. Voor de duidelijkheid: ons lichaam, denken en functioneren valt onder biologische techniek en niet onder menselijke techniek, wat we met ons lichaam,  denken en door middel van ons functioneren maken valt onder menselijke techniek. Dit schema geeft daarmee het belang aan van informatie voor biologische processen om goed te functioneren, zodat juiste ‘keuzes’ kunnen worden gemaakt. Het is dus belangrijk dat informatie wordt opgevangen. Voor het goed functioneren van mensen heb je het dan over het belang van sensitiviteit en ontvankelijkheid. Omdat bij mensen er altijd sprake is van interpretatie van informatie, dat de wijze van verwerking van de binnenkomende informatie wordt bepaald door iemands opgebouwde patronen, is er altijd sprake van een wisselwerking en kunnen we misschien beter van het belang van communiceren spreken.

menselijke-biologische techniek

(uit: De natuur als uitvinder, Ylva Poelman, uitgeverij Carrera)
Wat verder uit het onderzoek blijkt is dat in biologische techniek bij het oplossen van problemen naast de knop ‘informatie’ ook de knop ‘structuur’ flink wordt opengedraaid. Bij menselijke techniek gaan de knoppen ‘energie’ en ‘substantie’ flink open. Bij biologische techniek blijven deze knoppen juist laag afgesteld omdat efficiëncy en duurzaamheid leidend zijn voor overleven in de natuur.
Hieruit zou je al bijna kunnen afleiden dat investeren in trainen (energie) en spieropbouw (substantie) grote risico’s met zich meebrengt terwijl investeren in niet-doen-maar-denken (informatie, wat meer rust en helderheid geeft en daarmee een grotere sensitiviteit) en in ‘gecoördineerd’ bewegen (structuur) een slimmere optie is.

Een geïnformeerde keuze wil nog niet betekenen dat het een constructieve keuze is. Constructief in de betekenis van bijdragend aan een grotere verbinding en harmonie en wat ‘nieuwe’ oplossingen binnen handbereik brengt . Daarvoor moeten we geïnspireerd zijn. Geïnspireerd in de betekenis van iets binnen laten komen, jezelf laten raken, zodat er een verbinding ontstaat tussen iets ‘buiten’ je en ‘binnen’ je. Het toelaten van de ervaring van verbondenheid. Dat de wereld niet bestaat uit losse entiteiten die voornamelijk door de wetten van oorzaak en gevolg met elkaar verbonden zijn, maar dat alles al onlosmakelijk met elkaar verbonden is.
Een beeld als voorbeeld, welke gelijk weer een ‘uitweg’ geeft aan de dictatuur van de verbondenheid: bijna al onze houdingspieren en skeletspieren zitten (door middel van pezen) vast aan onze botten. In engere zin zijn het onze spieren die het skelet ‘hefbomen’ en doen bewegen. Ondanks deze onlosmakelijke verbondenheid tussen spieren en botten, hoort ons bewegen niet door onze spieren te worden aangestuurd maar door vrij en helder denken. Er is een ruimere zin waarin het skelet vrij is van de ‘individuele’ spieren, waarin het skelet ondanks dat de spieren eraan trekken, duwen, roteren, fixeren… niet door haar wordt vervormd. In een lichaam in harmonie werken alle spieren samen binnen een verbondenheid die het skelet vrij laat, zodat deze rechtstreeks door het denken wordt gericht.
Dit kun je je als beeld voorstellen als het lichtjes opendraaien, en zich oprichten, van een dubbele helix, door Raymond Dart benoemd als de double spiral arrangement. Binnenin komt het skelet ‘vrij’ te liggen.
Zo kan ook ons denken, hoewel onlosmakelijk verbonden met voelen en doen, toch werkelijk rustig, vrij en helder zijn.